1352

فانوس های شب

به تکاپو آمدند

تا پرده ای حریر

به تن ثانیه ها نقاشی کنند

ولی نمی دانستند که حریر ستاره است

حریری که ستاره است

پوشیده از ستاره است

و آن ستاره ای که ستاره است

همچون تو درخشنده ایست

درخشان

بر راهبرد زندگی ناهموار

آن چه بود

آن چه نبود

آن چه نبود و بود

و راست و نهان کردن آغاز

پیدایشی دیگر

از فردا

روشنایی را همچون ستاره ات

از حریر خود به دیواری از سکوت بچسباند

و فریاد را از پشت دیوار

به روی ستاره چسبیده به دبوار

و گفتن

ستاره ی من

دوستت دارم

عاشقت شدم